Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Social Determinants of Mental Health in Greece- Κοινωνικοί παράγοντες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα


Greece has a long history of identifying, caring and treating both mental and physical illness. Through ancient times, Hippocrates and Asclepius, succeeded in clarifying many obscure notions about mentally ill people and added a lot in making a connection between a physical ailment and a subsequent mental disease, as well as the importance of "staying healthy and keep a healthy state of mind".
But in recent time, people in Greece are experiencing an economic crisis that affects their lives and casts shadows in the future of the country. Unemployment has as a result the raise of poverty and the tearing of social fabric. More than a million of jobless people are unable to pay their loans and keep their houses, pay their bills and feed their family. The emergence of anxiety, stress and fear about what future holds in store for them, and depression as a reaction towards these circumstances, are rising, making everyday life a struggle for survival, stressful and unbearable.  Crime rates were raised, neo-Nazi party has occupied seats in our democratic parliament and racism has been accepted as an ideology. People became more hostile, almost aggressive and the referrals in hospitals for mental reasons had doubled, according to some scientific sources. In the same time, depression  and stress symptoms being somatised, had led many otherwise healthy people to seek medical help, to cope with pain and chronic diseases that have emerged unexpectedly, or were neglected due to poverty. Hospitals are unable to provide proper medical care to their patients, because of the extreme lack of resources and  mental health facilities are in the verge of closing and releasing patients in the care of their loved-ones.
Through this grim picture that has been painted in the paragraphs above, the good news is that family is totally supportive, in the time of crisis. People help each other in every way they can: financially, providing food and clothing to those who are in need, talking about the problems and the everyday struggle, providing simple solutions to unemployment and despair that many citizens are experiencing.
It seems to be intertwined in the way people are raised, to help each other through social networks and communities, without any state intervention or contribution. Probably a cultural feature of our identity is not to ask for any kind of help but to give abundantly and receive thankfully. So, because there is a great deal of anger and disbelief about the structure of our state, people can't trust their health in the hands of  the government and opted for other options, like social support and free community mental health facilities, that offer treatment and support to the mentally ill. Last but not least, commendable is the role of the Greek orthodox church which many times offered its help and spiritual guidance to those who are in need.
Η Ελλάδα έχει μεγάλο παρελθόν στο να αναγνωρίζει, να φροντίζει και να θεραπεύει ασθένειες, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές. Από τα αρχαία χρόνια, ο Ιπποκράτης και ο Ασκληπιός κατάφεραν να αποσαφηνίσουν πολλές ασαφείς αντιλήψεις σχετικά με τους ψυχικά άρρωστους ανθρώπους και πρόσθεσαν πολλά στο να γίνει η σύνδεση ανάμεσα σε μια παθολογική νόσο και μια συνεπακόλουθη ψυχική διαταραχή, όπως επίσης και στη σημασίας του «νους υγιής εν σώματι υγιές
 Όμως, την σύγχρονη εποχή, οι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν την εμπειρία μιας οικονομικής κρίσης  που επηρεάζει τις ζωές τους και ρίχνει σκιές στο μέλλον της χώρας. Η ανεργία έχει ως συνέπεια την άνοδο της ανέχειας και την αποδόμηση του κοινωνικού ιστού. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνεργοι δεν μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους και να κρατήσουν τα σπίτια τους, να πληρώσουν τους λογαριασμούς και να παρέχουν τροφή στην οικογένεια τους. Η άνοδος της αγωνίας, του στρες και του φόβου για το τι κρύβει το μέλλον γι’ αυτούς και η κατάθλιψη ως αντίδραση απέναντι σε αυτές τις συνθήκες αυξάνονται και κάνουν την καθημερινή ζωή έναν αγώνα για επιβίωση, γεμάτο άγχος, που δοκιμάζει σχεδόν τα όρια της αντοχής.
Τα ποσοστά εγκληματικότητας αυξάνονται, το νεοναζιστικό κόμμα καταλαμβάνει θέσεις στο δημοκρατικό μας Κοινοβούλιο και ο ρατσισμός γίνεται αποδεκτός ως ιδεολογία. Οι άνθρωποι γίνονται πιο εχθρικοί, σχεδόν επιθετικοί, οι παραπομπές για λόγους ψυχικής υγείας στα νοσοκομεία έχουν διπλασιαστεί, σύμφωνα με επιστημονικές πηγές. Την ίδια στιγμή η κατάθλιψη και τα συμπτώματα του στρες που σωματοποιείται, έχουν οδηγήσει πολλούς, κατά τα άλλα υγιείς, ανθρώπους να ζητήσουν ιατρική βοήθεια, για να αντιμετωπίσουν πόνο ή χρόνιες ασθένειες που εμφανίστηκαν απροειδοποίητα ή παραμελήθηκαν λόγω της ανέχειας.. Τα νοσοκομεία αδυνατούν να δώσουν την κατάλληλη ιατρική φροντίδα σε ασθενείς, λόγω της ακραίας έλλειψης υλικών ενώ οι υπηρεσίες φροντίδας ψυχικής υγείας βρίσκονται στο όριο του να κλείσουν και παραδίδουν τους ασθενείς στην φροντίδα των οικείων τους.
Μέσα από αυτή την μαύρη εικόνα που εμφανίστηκε στις προηγούμενες παραγράφους, τα καλά νέα είναι ότι η οικογένεια είναι πολύ υποστηρικτική τον καιρό της κρίσης. Οι άνθρωποι βοηθούν ο ένας τον άλλον με κάθε τρόπο που μπορούν: οικονομικά, με το να δίνουν τροφή και ρουχισμό σε όσους έχουν ανάγκη, με το να μιλούν για τα προβλήματα και τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση, με το αν δίνουν απλές πρακτικές λύσεις στο πρόβλημα της ανεργίας και της απελπισίας που αντιμετωπίζουν πολλοί πολίτες.
 Φαίνεται ότι είναι συνυφασμένο με τον τρόπο που έχουν πολλοί άνθρωποι έχουν μεγαλώσει, το να βοηθούν μέσα από κοινωνικά δίκτυα και κοινότητες, χωρίς την παρέμβαση ή την προσφορά του κράτους. Πιθανόν να αποτελεί ένα πολιτιστικό χαρακτηριστικό της ταυτότητας μας το να μην ζητάμε κανενός είδους βοήθεια και το να προσφέρουμε αρωγή απλόχερα, ενώ όποτε την δεχόμαστε, να το κάνουμε με πολλές ευχαριστίες.
Γι αυτό, επειδή υπάρχει πολύ δυσπιστία και θυμός σχετικά με την δομή του κράτους, οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται  την υγεία τους στα χέρια της κυβέρνησης και αναζητούν άλλες επιλογές όπως στήριξη μέσω κοινωνικών δικτύων και δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας από κοινοτικές πηγές , που προσφέρουν θεραπεία και υποστήριξη σε ψυχικά άρρωστους εξωτερικούς ασθενείς. Τελευταίος μα όχι έσχατος είναι ο επαινετός ρόλος της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, που πολλές φορές πρόσφερε βοήθεια και πνευματική καθοδήγηση σε όσους το έχουν ανάγκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...