Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Για την καρδιά ενός παιδιού

Το να είσαι γονιός είναι προνόμιο και καθήκον. Ξεκινά από το να κυοφορήσεις το παιδί σου, προσέχοντας τον εαυτό σου και το να προστατέψεις την σύντροφό σου στηρίζοντας την, ώστε χωρίς άγχος να φέρει το υγιές παιδί σου στον κόσμο, χωρίς έγνοιες. Να φροντίσεις για την τροφή, τα ρούχα, τα παιχνίδια, τις επισκέψεις στον παιδίατρο και τα φάρμακα, τις βόλτες στον παιδότοπο, το παιδικό θέατρο και τα μουσεία, τις εκπαιδευτικές εκδρομές, το σχολείο και την μάθηση, τις ξένες γλώσσες και την εκμάθηση μουσικών οργάνων, τις αθλητικές δραστηριότητες, την κοινωνικοποίηση, τα παιδικά πάρτι, τα έξοδα για το φροντιστήριο, το χαρτζηλίκι και τη σχολή. 

Όλα αυτά όμως δεν σε προετοιμάζουν στο να γίνεις τέλειος γονιός. Έκτος από το χαμόγελο ενός παιδιού και την άμεση αίσθηση ότι έχεις καταφέρει πολλά, πρέπει να δώσεις  στο παιδί σου και αγαθά που είναι πολύτιμα, που καμία εκπαίδευση και ένταξη μέσα στην κοινωνία δεν μπορεί να δώσει:


Αρχές ζωής, έναν ¨"οδικό χάρτη" επιβίωσης που δεν επικεντρώνεται στο "φαίνεσθαι" αλλά στο "είμαι". Ενσυναίσθηση, κατανόηση, πίστη, αφοσίωση, γλώσσα, εμπιστοσύνη, εξερεύνηση, δημιουργικότητα, αγάπη, προσφορά, βοήθεια την στιγμή που κάποιος την έχει ανάγκη, καλή σχέση με τη φύση, τα ζώα και τα φυτά, έξυπνες, μη- εξαρτητικές, γεμάτες αγάπη σχέσεις με τους ανθρώπους. Η εργασία αυτή πρέπει να  γίνεται πριν από τα πέντε, όταν ο ανθρώπινος νους διαμορφώνεται από τα κοινωνικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος καλύτερα, γιατί ο εγκέφαλος του νηπίου αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό και τα νευρωνικά κύτταρα πραγματοποιούν εκατομμύρια συνδέσεις. Ψυχολόγοι λένε ότι η εκπαίδευση που παίρνει ένα παιδί από το δημοτικό ως το πανεπιστήμιο, αυξάνει τις γνώσεις αλλά ελαττώνει την δημιουργική σκέψη του. Γι' αυτό η διαμόρφωση μέσα στην οικογένεια είναι τόσο σημαντική.




"Μη μαθαίνεις το παιδί σου πως να γίνει πλούσιο, μάθε του πως να είναι ευτυχισμένο.
Έτσι, όταν μεγαλώσει θα γνωρίζει καλά την αξία των πραγμάτων και όχι το κόστος τους"











"Τίποτα που θα τα διδάξεις δεν έχει τόση αξία όσο το πόσο θα τα αγαπήσεις"
Η εκπαίδευση του παιδιού, ο περιορισμένος χρόνος του εργαζόμενου γονιού, η απαίτηση της κοινωνίας για χρήμα και κοινωνική καταξίωση, στερούν το παιδί από τον ποιοτικό χρόνο, το παιχνίδι που διαμορφώνει ψυχές, την αποδοχή, την ευτυχία. Η ανθρώπινη ψυχή τρέφεται με αγάπη, όπως και η ψυχική υγεία στηρίζεται στην αποδοχή.



"Μάθετε στα παιδιά το δρόμο που πρέπει να πάρουν, ώστε όταν μεγαλώσουν να μην τον χάσουν ποτέ- Παροιμίες 22-6"   
Κοινωνική εκπαίδευση σημαίνει   αποδοχή της διαφορετικότητας, αγάπη για το συνάνθρωπο, ενσωμάτωση στη φύση , φροντίδα για το περιβάλλον, αγωγή υγείας, καλοί τρόποι στους φίλους, αγάπη για τους παππούδες, φροντίδα για τα ζώα, ανάληψη ευθύνης για τα λάθη του παιδιού.

 "Σαν γονιός δεν χρειάζεται να είσαι ο καλύτερος χρειάζεται να κάνεις την καλύτερη σου προσπάθεια"
'Όλοι κάνουμε λάθη, μα αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι να τα διορθώνουμε, να παίρνουμε τις ευθύνες μας, να κάνουμε περισσότερη δουλειά πάνω στον εαυτό μας και να προσπαθούμε πάντα, για να είμαστε άξιοι. Αρκεί να ξέρεις να υπομένεις και να επιμένεις, ποτέ να μην εγκαταλείπεις.

 Αγάπη σημαίνει συναίσθημα χωρίς όρια και χωρίς προαπαιτούμενα και περιορισμούς. Σημαίνει ανεξάντλητη στοργή και τρυφερότητα, σημαίνει καθοδήγηση και το να κερδίζεις καθημερινά τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη.
 Ο γονιός με την κοινωνική συμπεριφορά και τις σχέσεις του, γίνεται πρότυπο για το παιδί του. Το παράδειγμά του, πρώτο και πιο σημαντικό μοντέλο ζωής για το παιδί του, σαν τον Θεό που σιγά σιγά ανακαλύπτει μέσα του. Αυτή η σχέση δεν πρέπει να αποτύχει, μια και μοιάζει με την αλληλεπίδραση Θεού- ανθρώπου. Μπορεί να κλονιστεί, να αμφισβητηθεί, αλλά αν έχει γερές βάσεις, θα επανέλθει δυνατότερη.

Δείξε ευγνωμοσύνη. Το παιδί μπορεί να έχει λίγα να δώσει, αλλά βασίζεται στην αντίδραση του γονέα για να γίνει γενναιόδωρο και τρυφερό. Η τσιγκουνιά στα υλικά αγαθά, η μιζέρια και η φτήνεια των συναισθημάτων είναι ελαττώματα που δεν διορθώνονται εύκολα στην ενήλικη ζωή και γίνονται  πάντα εμπόδια στις σχέσεις μας με τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μας. 


"Αν δεν μπορείς να πετάξεις, τότε τρέξε,
αν δεν μπορείς να τρέξεις, τότε περπάτησε,
αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τότε μπορείς να συρθείς,
αλλά ότι και να κάνεις, πρέπει να προχωρήσεις μπροστά..."
Η ελπίδα, η αισιοδοξία, ο αγώνας για επιβίωση, η προσπάθεια για το καλύτερο, η σωστή αξιολόγηση της αξίας μας αλλά και η αποδοχή των περιορισμών μας, σωματικών και πνευματικών, είναι εφόδια που μας έδωσαν οι γονείς μας. Κανένας άνθρωπος δεν περισσεύει αλλά πολλοί δεν ξέρουν πως να αγωνιστούν, γι' αυτό απελπίζονται.

Η έλλειψη φόβου για το μέλλον, η εμπιστοσύνη στην αξία του καθενός, η πίστη στο Θεό είναι σημεία αναφοράς για ένα παιδί και γίνονται ισχυρές πεποιθήσεις για έναν ενήλικο, αρκεί να είναι θέμα διαλόγου ανάμεσα σε ένα παιδί και τον γονιό που διαπαιδαγωγεί.


"Κατανόηση και συμπόνοια: μάθε την , δίδαξε την , μοιράσου την"
Το να νιώθουμε τα συναισθήματα του άλλου, να μάθουμε πότε χρειάζεται βοήθεια και με ποιον τρόπο, το να προσφέρουμε αποτελεσματικά και με συνέπεια, είναι θέματα χαρακτήρα και μαθήματα ζωής που δεν ξεχνιούνται ποτέ, όταν ο δάσκαλος είναι ο ίδιος μας ο γονιός. Έτσι γίνεται για ακόμα μια φορά παράδειγμα προς μίμηση. Και "το να εργάζεσαι και να αγαπάς παραγωγικά" όπως είπε ο Φρόυντ,  είναι "ο ορισμός του ψυχικά υγιούς ανθρώπου." 

Μαθαίνουμε στα παιδιά μας τα πάντα για τις διαπροσωπικές σχέσεις. Πάντα με το παράδειγμά μας, έτοιμο για μίμηση,  με πολλή συζήτηση και αυθόρμητο διάλογο, με σεβασμό και χωρίς απορριπτική και κριτική διάθεση για τους άλλους ανθρώπους, επικεντρωνόμαστε στο παιδί μας και παρέχουμε εμπιστοσύνη και προστασία, πριν την ενηλικίωση, και για τα δύο φύλα.

Η ευτυχία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ένας από αυτούς είναι η έλλειψη προβλημάτων. Κι όμως οι γονείς είναι οι μοναδικοί σύμβουλοι ζωής που μπορούν να εκφράσουν ευγνωμοσύνη τόσο για τα προβλήματα που μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν στην ανατροφή του παιδιού τους, όσο και για την χαρά της καθημερινότητας και την απουσία μεγαλύτερων εμποδίων στην ζωή ενός παιδιού






"Η οικογένεια δεν έχει να κάνει μόνο με δεσμούς αίματος"
Το παιδί έχει ανάγκη να ξέρει ότι η οικογένεια του το στηρίζει πάντα. Πρέπει όμως να μάθει εγκαίρως και πως να στηρίζει την οικογένεια του, ώστε να μην γίνει ένα ανώριμο και ανεύθυνο άτομο. Πρέπει να μάθει σύντομα και αποτελεσματικά πως να δημιουργεί ειλικρινείς σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους και πως να διαμορφώνει σχέσεις αλληλοβοήθειας με τους συνανθρώπους του, χωρίς να επωφελείται πάντα και χωρίς να εξαρτάται. 









Παιδιά που έχουν σταθερές αξίες, διαμορφωμένες σε ένα ψυχικά ήρεμο και πνευματικά γόνιμο περιβάλλον, με καλή σχέση αποδοχής  και άφθονη αγάπη από τους γονείς, είναι λιγότερο πιθανό να αντιμετωπίσουν ψυχικές ασθένειες. Για να αντιμετωπίσουν τη ζωή και τις εντάσεις της, μπορεί να μάθουν να αξιοποιούν, ανάλογα με την καταγωγή και την κουλτούρα τους διαφορετικά ψυχικά εργαλεία: διαλογισμό, προσευχή, ενασχόληση με αθλητισμό ή τέχνες. Όλοι οι δρόμοι μπορούν αν οδηγήσουν στο να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Μοναδική, όμως, είναι η ώθηση που θα δώσουμε οι γονείς  προς αυτό το μονοπάτι.

Στην ορθόδοξη παράδοση, ο Ιησούς μας ζητάει να γίνουμε σαν τα παιδιά, για να εισέλθουμε άξιοι στο Βασίλειο του Ουρανού. Η αγνότητα των προθέσεων, η τρυφερότητα προς όλους, η έλλειψη  δόλιας σκέψης και κριτικής, είναι προσόντα που έχουν τα παιδιά μας από τότε που γεννήθηκαν! Ας μην αλλάξουμε, διαμορφώνοντας χωρίς σκέψη, αυτές τις υπέροχες ποιότητες χαρακτήρα, που πήραν ως δώρο, με το που ήρθαν στον κόσμο...Κι αφού τα διαπαιδαγωγήσουμε σωστά, ας τα αφήσουμε να διαλέξουν την σωστή κατεύθυνση...


Γι’ αὐτό καί ὁ Κύριος εἶπε, «ἐάν μή γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν» (Ματθ. ιη’, 3), καί «ἄφετε τά παιδία ἐλθεῖν πρός με∙ τῶν γάρ τοιούτων ἐστί ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Ματθ. ιθ’, 14).  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...