Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Θρησκεία, πνευματικότητα και ψυχική υγεία- Religion, spirituality and mental health

















“Spirituality is that aspect of human existence that gives it its ‘humanness’. It concerns the structures of significance that give meaning and direction to a person’s life and helps them deal with the vicissitudes of existence. As such it includes such vital dimensions as the quest for meaning, purpose, self-transcending knowledge, meaningful relationships, love and commitment, as well as [for some] a sense of the Holy amongst us.”

«Η πνευματικότητα είναι μια παράμετρος της ανθρώπινης ύπαρξης, που της δίνει την ποιότητα της «ανθρωπιάς». Αφορά τις σημαντικές δομές που δίνουν νόημα και κατεύθυνση στην ζωή των ανθρώπων και τους βοηθά να αντιμετωπίσουν τις διαφορετικές διαστάσεις της ύπαρξης τους. Ως τέτοια,  η πνευματικότητα περιλαμβάνει τόσο ζωτικές διαστάσεις, όπως η αναζήτηση για νόημα, σκοπό, γνώση που υπερβαίνει τον εαυτό μας, σημαντικές σχέσεις, αγάπη και δέσμευση, όπως και την αίσθηση της «ιερότητας» ανάμεσά μας»  

Ο καθηγητής Michael King, του University College London, και οι συνάδελφοι του ερευνητές, έγραψαν στο British Journal of Psychiatry,  πως σύμφωνα με την έρευνά τους, οι «πνευματικοί» άνθρωποι μπορεί να υποφέρουν από μεγαλύτερα προβλήματα ψυχικής υγείας  σε σύγκριση με ανθρώπους που είναι συμβατικά θρησκευόμενοι, αγνωστικιστές ή άθεοι.  Είναι περισσότερο πιθανό να υποφέρουν από μια ποικιλία προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως οι διαταραχές άγχους, φοβίες και νευρώσεις, διαταραχές πρόσληψης τροφής και κατάχρησης ουσιών. Επίσης είναι πιο πιθανό να παίρνουν φαρμακευτική αγωγή για τα ψυχικά προβλήματά τους (και όχι ψυχοθεραπεία).
Η ταυτότητα της έρευνας
7403 άνδρες και γυναίκες από την Αγγλία, που επιλέχθηκαν τυχαία,  ερωτήθηκαν σχετικά με τα πνευματικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις τους και την κατάσταση της ψυχικής τους υγείας. Από τους συμμετέχοντες, 35% περιέγραψαν τους εαυτούς τους ως «θρησκευόμενους», εννοώντας ότι πήγαιναν σε μια εκκλησία, ένα τζαμί, μια συναγωγή ή έναν ναό. Πέντε στα έξι άτομα αυτής της ομάδας ήταν Χριστιανοί.
Περίπου 46% περιέγραψαν τον εαυτό τους ως άθεους ή «πνευματικούς» ανθρώπους . 19%  είπαν ότι είχαν «πνευματικές» πεποιθήσεις αλλά δεν ακολουθούσαν κάποια θρησκεία.
Μέλη αυτής της τελευταίας ομάδας ήταν 77% πιο πιθανό να είναι εξαρτημένοι από ναρκωτικά ή φάρμακα, 72% πιο πιθανό να υποφέρουν από φοβία και 50% πιο πιθανό να πάσχουν από αγχώδη διαταραχή. Επίσης είναι 40% πιο πιθανό να λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή με  ψυχοτρόπα φάρμακα, 37% πιο πιθανό να έχουν μια νευρωτική διαταραχή.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα: «υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι άτομα που επικαλούνται πνευματικές πεποιθήσεις «εν τη απουσία» ενός θρησκευτικού πλαισίου είναι περισσότερο ευάλωτοι σε ψυχικές διαταραχές. Η φύση αυτής της σύνδεσης πρέπει να διερευνηθεί στο μέλλον περισσότερο τόσο με ποσοτικές όσο και με ποιοτικές μελέτες.»

«Η πνευματικότητα είναι ένας πολύ συχνά χρησιμοποιημένος όρος, αυτόν τον καιρό. Σύμφωνα με μελέτες του καθηγητή Michael King, περίπου στο 1/5  των ατόμων στο Η.Β. περιλαμβάνονται σε αυτήν τη κατηγορία. Μια μελέτη του Newsweek το 2005, φέρνει αυτό το ποσοστό για τις ΗΠΑ στο ¼…
Πολλοί άνθρωποι θα φέρουν αντιρρήσεις σε αυτά τα στατιστικά δεδομένα, αλλά είναι σίγουρα ξεκάθαρο ότι η πεποίθηση «πνευματικός αλλά όχι θρησκευόμενος» αναλογεί σε ένα μεγάλο ποσοστό ατόμων στον Δυτικό κόσμο. Είναι μια «ευρεία εκκλησία», θα μπορούσε να πει κανείς. Η «πνευματικότητα» έχει ένα ευρύ φάσμα «πιστών», από παγανιστές ως οπαδούς των κρυστάλλων ίασης. Για πολλούς δεν είναι κάτι τόσο «εσωτερικό», απλά μια «αίσθηση ότι εκεί έξω υπάρχει κάτι άλλο»…
Κάποιοι επικαλούνται την πεποίθηση ότι η «θρησκεία δεν συμβαδίζει με τις σύγχρονες αξίες», ότι προάγει τον «φονταμενταλισμό», την καταπίεση των γυναικών και συνδέουν τις «θρησκείες με περιοριστικά δόγματα».
Άλλοι λένε ότι «ο Θεός αντικαταστάθηκε από την επιστήμη». Μα ενώ η επιστήμη μπορεί να είναι ικανή να εξηγήσει τον κόσμο, δεν μπορεί να εξηγήσει το πώς πολλοί άνθρωποι νιώθουν για την θέση τους στον κόσμο.
Δέος και θαυμασμός είναι το πώς οι «πνευματικοί» άνθρωποι περιγράφουν την σχέση τους με τον κόσμο. Υπάρχει μια αίσθηση ότι η ζωή είναι κάτι περισσότερο από χρήματα, από την εργασία, από την φροντίδα των παιδιών και όλες τις άλλες υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής….
Άλλοι πιστεύουν στον «ουμανισμό», δηλαδή στην πεποίθηση ότι «οι ανθρώπινες υπάρξεις βρίσκουν αξίες στο εδώ και τώρα και όχι σε κάτι που υπάρχει «στο επέκεινα». «Οι άνθρωποι έχουν κοινωνικά ένστικτα και ως ουμανιστές ενισχύουμε αυτά τα ένστικτα»….
Άλλοι αναζητούν με λαχτάρα τη ένωση με κάτι περισσότερο. «Αυτή η αναζήτηση δεν είναι κάτι κακό, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε άβολες ερωτήσεις…αρχίζεις ένα εσωτερικό πνευματικό ταξίδι, είναι ριψοκίνδυνο να προσπαθήσεις να δεις τα πράγματα με μια ευρύτερη οπτική γωνία. Η υπόσχεση είναι φοβερή αλλά το ταξίδι μπορεί να γίνει πολύ οδυνηρό»….
Το γεγονός αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί υπάρχουν τόσα ψυχολογικά προβλήματα σε άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως άνθρωποι με «πνευματικότητα»

(Μετάφραση: Λένα Ζαφειρίου (Spiritofbluesong)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...