Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Έμπνευση και ο αγώνας της καθημερινότητας


Αναζητώντας  χαμένες αξίες, κανόνες, νόμους 
και επαναπροσδιορίζοντας τους ίδιους τους ορίζοντες της ζωής,
 βρέθηκα μπροστά στον χρυσό κανόνα του Ευαγγελιστή  Ματθαίου. 
 "Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, 
οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται."
"¨Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, αυτά να κάνετε κι εσείς σ' αυτούς.
 Αυτός είναι ο νόμος και ο λόγος των προφητών..." 
Πάνω από όλα η καλοσύνη λοιπόν, το κρατάμε...
στο ίδιο επίπεδο η ευγένεια, και η προσφορά στον συνάνθρωπο
εξίσου σημαντικός και ο σεβασμός στις ανάγκες του άλλου ανθρώπου για επιβίωση και ποιότητα ζωής...

Φανερό και αυταπόδεικτο, 
το συμπέρασμα όλων είναι ότι καμία από της αξίες της ορθόδοξης παράδοσης, 
που θα μας βοηθούσαν να σταθούμε όρθιοι ως άνθρωποι 
δεν κρατήσαμε ζωντανές ως λαός τις τελευταίες δεκαετίες.
 Υποκύψαμε στο κυνήγι της επιτυχίας, στον αποθησαυρισμό πλούτου 
και γίναμε αναίσθητοι σε όλα τα προβλήματα, 
εκτός από τα μηδαμινά που απασχολούσαν τον χρόνο μας.
 Γίναμε καλοί δούλοι των ανατολικών αποικιών των πλούσιων λαών, 
που έβρισκαν σε μας το τέλειο υπηρετικό προσωπικό, 
υπάκουοι και εξυπηρετικοί, φιλόξενοι και πανούργοι, 
με άσβεστη επιθυμία να μοιάσουμε κάποτε στους αφέντες μας, 
υπηρετώντας το δόγμα των υπηρεσιών "λίγο κρασί, λίγο θάλασσα..."
λίγο "ωχαδερφιστές,"λίγο ρατσιστές,
 φτηνής, ρευστής ιδεολογίας, 
γεμάτοι πομπώδεις περγαμηνές εκπαίδευσης και όχι παιδείας, 
ψεύτες που κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας, 
που θυμηθήκαμε την ιστορία μας, όταν δεν μας έμεινε πια τίποτα άλλο, 
"βιασμένοι" ηθικά και ψυχολογικά "ερείπια", 
γεμάτοι συμπλέγματα κατωτερότητας και σύνδρομα αποθησαύρισης, 
γεμάτοι αρρώστιες του δυτικού κόσμου,
 κατάθλιψη και όχι λύπη, 
θάνατο και όχι επιλογές αγώνα. 
Σκεφτείτε το, είμαστε δούλοι γιατί το διαλέξαμε, 
όπως διαλέξαμε και τον τελικό δήμιο μας,
 όταν ζητήσαμε την ελευθερία μας...      

Οι μουσουλμάνοι θεωρούν τον Ματθαίο έναν "άνθρωπο  που βοήθησε  στο έργο του Θεού" 
και τον αναφέρουν στο  Quran  ως  μαθητή και ακόλουθο του Χριστού.    
Ο πίνακας της αραβικής μεσαιωνικής εικονοποιίας τον απεικονίζει
 να γράφει το Ευαγγέλιό του (στα Ελληνικά) σε ένα βιβλίο που βαστάζει ένας άγγελος. 
Καθόλου μεταφυσικό , η έμπνευση έρχεται και φεύγει και είναι πάντα  "θεική".

 
'Ομως, τουλάχιστον, εξακολουθούμε να είμαστε κυρίαρχοι των αδυναμιών 
και κύριοι του σώματός μας και των εξαρτήσεών μας.
 Στο πανηγύρι της ζωής, για να ζήσουμε και να διασκεδάσουμε , συνεχίζουμε να γυμναζόμαστε, να καλλωπιζόμαστε και να ομορφαίνουμε το ήδη όμορφο σαρκίο μας
.Κατά τις διδαχές μιας άλλης παράδοσης, της εβραικής... τίποτα επάνω μας δεν μας ανήκει γιατί είμαστε "b'tzelem elohim" בצלם  אלוהים η εικόνα  του Θεού.
Γι αυτό το λόγο τα τατουάζ με τα νούμερα 
που τέθηκαν στο μπράτσο χιλιάδων Εβραίων από τους Γερμανούς ναζί,
 στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
όπου τους αποπροσωποποίησαν, 
τους μείωσαν την υπόσταση σε ένα απλό νούμερο μιας στατιστικής καταγραφής
 και τους εξόντωσαν, βασανίζοντάς τους,
 θεωρήθηκαν από τους "ορθόδοξους" εβραίους ιεροσυλία
 και πολλοί από τους επιζώντες του Shoah
κινδύνευσαν να γίνουν αποσυνάγωγοι,
 με βάση το  "γράμμα του νόμου"
Μόνο που η εμπειρία  του να κοιτάς κατάματα τον θάνατο, 
και η πίστη  ότι καλύτερες μέρες θα έρθουν μόνο για όσους επιζήσουν, επικράτησαν...
Σύμφωνα με τους Εβραίους. 
όλοι οι ζωντανοί άνθρωποι είμαστε πλασμένοι από 
"ruach elohim"רוח  אלוהים  πνεύμα -πνοή Θεού
και γι'αυτό τίποτα δεν μπορεί να κάμψει την ψυχή μας...
Αλλιώς, χωρίς πίστη και αξιοπρέπεια
διαλέγουμε εμείς οι ίδιοι τη ζωή και το τέλος μας, αναγραμματίζοντας την λέξη
"δραπετεύοντας από τον Θεό"
ורח  אלוהים
Στην ζωή, είναι τόσο σπάνιο ένα γράμμα να κάνει όλη τη διαφορά...

(Στον Μ.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...