Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Έμπνευση και ο αγώνας της καθημερινότητας


Αναζητώντας  χαμένες αξίες, κανόνες, νόμους 
και επαναπροσδιορίζοντας τους ίδιους τους ορίζοντες της ζωής,
 βρέθηκα μπροστά στον χρυσό κανόνα του Ευαγγελιστή  Ματθαίου. 
 "Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, 
οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται."
"¨Όλα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, αυτά να κάνετε κι εσείς σ' αυτούς.
 Αυτός είναι ο νόμος και ο λόγος των προφητών..." 
Πάνω από όλα η καλοσύνη λοιπόν, το κρατάμε...
στο ίδιο επίπεδο η ευγένεια, και η προσφορά στον συνάνθρωπο
εξίσου σημαντικός και ο σεβασμός στις ανάγκες του άλλου ανθρώπου για επιβίωση και ποιότητα ζωής...

Φανερό και αυταπόδεικτο, 
το συμπέρασμα όλων είναι ότι καμία από της αξίες της ορθόδοξης παράδοσης, 
που θα μας βοηθούσαν να σταθούμε όρθιοι ως άνθρωποι 
δεν κρατήσαμε ζωντανές ως λαός τις τελευταίες δεκαετίες.
 Υποκύψαμε στο κυνήγι της επιτυχίας, στον αποθησαυρισμό πλούτου 
και γίναμε αναίσθητοι σε όλα τα προβλήματα, 
εκτός από τα μηδαμινά που απασχολούσαν τον χρόνο μας.
 Γίναμε καλοί δούλοι των ανατολικών αποικιών των πλούσιων λαών, 
που έβρισκαν σε μας το τέλειο υπηρετικό προσωπικό, 
υπάκουοι και εξυπηρετικοί, φιλόξενοι και πανούργοι, 
με άσβεστη επιθυμία να μοιάσουμε κάποτε στους αφέντες μας, 
υπηρετώντας το δόγμα των υπηρεσιών "λίγο κρασί, λίγο θάλασσα..."
λίγο "ωχαδερφιστές,"λίγο ρατσιστές,
 φτηνής, ρευστής ιδεολογίας, 
γεμάτοι πομπώδεις περγαμηνές εκπαίδευσης και όχι παιδείας, 
ψεύτες που κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας, 
που θυμηθήκαμε την ιστορία μας, όταν δεν μας έμεινε πια τίποτα άλλο, 
"βιασμένοι" ηθικά και ψυχολογικά "ερείπια", 
γεμάτοι συμπλέγματα κατωτερότητας και σύνδρομα αποθησαύρισης, 
γεμάτοι αρρώστιες του δυτικού κόσμου,
 κατάθλιψη και όχι λύπη, 
θάνατο και όχι επιλογές αγώνα. 
Σκεφτείτε το, είμαστε δούλοι γιατί το διαλέξαμε, 
όπως διαλέξαμε και τον τελικό δήμιο μας,
 όταν ζητήσαμε την ελευθερία μας...      

Οι μουσουλμάνοι θεωρούν τον Ματθαίο έναν "άνθρωπο  που βοήθησε  στο έργο του Θεού" 
και τον αναφέρουν στο  Quran  ως  μαθητή και ακόλουθο του Χριστού.    
Ο πίνακας της αραβικής μεσαιωνικής εικονοποιίας τον απεικονίζει
 να γράφει το Ευαγγέλιό του (στα Ελληνικά) σε ένα βιβλίο που βαστάζει ένας άγγελος. 
Καθόλου μεταφυσικό , η έμπνευση έρχεται και φεύγει και είναι πάντα  "θεική".

 
'Ομως, τουλάχιστον, εξακολουθούμε να είμαστε κυρίαρχοι των αδυναμιών 
και κύριοι του σώματός μας και των εξαρτήσεών μας.
 Στο πανηγύρι της ζωής, για να ζήσουμε και να διασκεδάσουμε , συνεχίζουμε να γυμναζόμαστε, να καλλωπιζόμαστε και να ομορφαίνουμε το ήδη όμορφο σαρκίο μας
.Κατά τις διδαχές μιας άλλης παράδοσης, της εβραικής... τίποτα επάνω μας δεν μας ανήκει γιατί είμαστε "b'tzelem elohim" בצלם  אלוהים η εικόνα  του Θεού.
Γι αυτό το λόγο τα τατουάζ με τα νούμερα 
που τέθηκαν στο μπράτσο χιλιάδων Εβραίων από τους Γερμανούς ναζί,
 στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
όπου τους αποπροσωποποίησαν, 
τους μείωσαν την υπόσταση σε ένα απλό νούμερο μιας στατιστικής καταγραφής
 και τους εξόντωσαν, βασανίζοντάς τους,
 θεωρήθηκαν από τους "ορθόδοξους" εβραίους ιεροσυλία
 και πολλοί από τους επιζώντες του Shoah
κινδύνευσαν να γίνουν αποσυνάγωγοι,
 με βάση το  "γράμμα του νόμου"
Μόνο που η εμπειρία  του να κοιτάς κατάματα τον θάνατο, 
και η πίστη  ότι καλύτερες μέρες θα έρθουν μόνο για όσους επιζήσουν, επικράτησαν...
Σύμφωνα με τους Εβραίους. 
όλοι οι ζωντανοί άνθρωποι είμαστε πλασμένοι από 
"ruach elohim"רוח  אלוהים  πνεύμα -πνοή Θεού
και γι'αυτό τίποτα δεν μπορεί να κάμψει την ψυχή μας...
Αλλιώς, χωρίς πίστη και αξιοπρέπεια
διαλέγουμε εμείς οι ίδιοι τη ζωή και το τέλος μας, αναγραμματίζοντας την λέξη
"δραπετεύοντας από τον Θεό"
ורח  אלוהים
Στην ζωή, είναι τόσο σπάνιο ένα γράμμα να κάνει όλη τη διαφορά...

(Στον Μ.)

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Η γάτα του Schrodinger

Η αναφορά στο γνωστό πείραμα της κβαντικής μηχανικής είναι κάθε άλλο παρά τυχαία. Σε αυτό το νοητικό πρόβλημα, που περιγράφεται ως παράδοξο, πρωταγωνιστής είναι μια γάτα που βρίσκεται μέσα σε ένα σφραγισμένο κουτί, μαζί με μια φιάλη με δηλητήριο και έναν μετρητή ραδιενέργειας. Ναι, το παραδέχομαι, φαίνεται περίπλοκο ως σύλληψη ιδέας, αλλά έτσι ήταν πάντα η επιστημονική σκέψη. Εξάλλου,δεν θα ασχολούνταν μ' αυτό ο Einstein και ο Schroedinger, αν δεν άξιζε!
Όταν, λοιπόν σύμφωνα με την υπόθεση εργασίας, θεωρήσουμε ότι ο μετρητής Geiger αφήνει ηχητικό σήμα που μας ειδοποιεί ότι η φιάλη με το ραδιενεργό δηλητήριο μπορεί να έχει σπάσει και να έχει δηλητηριάσει τη γάτα που βρίσκεται στο κουτί, δύο υποθέσεις μας μένουν: να είναι η γάτα ζωντανή, ή  να είναι η γάτα νεκρή.
Εξαιρετικά επώδυνο για τους φιλόζωους, αλλά χωρίς να παίξω το παιχνίδι της "ηθικής δεοντολογίας" και να μιλήσω για όλα τα πλάσματα που γίνονται πειραματόζωα (κουνέλια, σκυλιά, γάτες , ποντίκια, guinea pigs), θα προσθέσω απλά ότι το πείραμα δεν έγινε ποτέ, ήταν απλά μια υπόθεση εργασίας στο μυαλό κορυφαίων φυσικών επιστημόνων του προηγούμενου αιώνα.
Είναι χαρακτηριστική όμως η φιλοσοφική ιδέα που κρύβεται σχετικά με τον κόσμο, πίσω από αυτό το παράδοξο της γάτας του Schrodinger: Είναι δυνατόν, από την στιγμή που δεν έχουμε οπτική πρόσβαση στο σφραγισμένο κουτί, να μην γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι έχει συμβεί, και έτσι, μέχρι να το επιβεβαιώσουμε, η γάτα να υπάρχει σε δυο παράλληλες πραγματικότητες, που έχουν ακριβώς ίσες πιθανότητες να ευσταθούν: τη ζωή και το θάνατο!
Είναι παράξενο πως μια απλή παραδοχή, κάτω από εξαιρετικές συνθήκες, μπορεί να μας δώσει θάρρος και ελπίδα για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα της ζωής μας. Μήπως, όπως ακριβώς την πολύτιμη γάτα, ζούμε στην ταπεινή ζωή μας, προσδοκώντας, προσβλέποντας και βιώνοντας τελικά, παράλληλα και μια άλλη, εναλλακτική πραγματικότητα;
Όμως το βασικό θέμα που διερευνά και μελετάει το πείραμα είναι η προσέγγιση της Κοπεγχάγης που εξηγεί το quantum entanglement. Έχει να κάνει με την παρατήρηση ότι ένα σύστημα αποτελείται από υποσυστήματα σε διαφορετικές καταστάσεις (status) το καθένα. Η κβαντική διεμπλοκή (εναγκαλισμός) βασίζεται στην παραδοχή, ως έννοια, ότι αν, με μετρήσιμο τρόπο, αλλάξει η κατάσταση ενός υποσυστήματος ακολουθεί αλλαγή των ιδιοτήτων και του άλλου, όσο μακριά να είναι το ένα από το άλλο. Είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο, που παρατηρείται τόσο στον μικρόκοσμο όσο και σε μεγαλύτερες κλίμακες.
Η φυσική συχνά, μας έδωσε τρόπους να κατανοήσουμε την ψυχολογία των ανθρώπινων σχέσεων , μέσα από την μελέτη αλληλεπίδρασης συστημάτων. Όπως ακριβώς έχει συμβεί και με την πληροφορική, που τελικά βρήκε εφαρμογή σε λύση προβλημάτων της γνωσιακής ψυχολογίας, αξιοποιώντας τα περίπλοκα συμπεράσματά της, με τον καλύτερο τρόπο. Εδώ, γίνεται ξεκάθαρο ότι τίποτα στην χρονική στιγμή της αλληλεπίδρασης των σχέσεων των ανθρώπων δεν είναι τυχαίο. Το αντίθετο, μάλιστα συμβαίνει, "η στιγμή δεν περνά και χάνεται", η στιγμή είναι μοναδικά προσδιορισμένη και ο συγχρονισμός αποτελεί δείγμα εξέλιξης της προσαρμοστικής ικανότητας του ανθρώπου στα θελήματα του Θεού. Μια φωτεινή στιγμή, που εκπέμπει αχτίδες σε τόσες άλλες στιγμές και δραστηριότητες, συνδέοντας παρόν και μέλλον...
Οι δυνατότητες πολλές και εξαιρετικές, αρκεί να εναρμονιστούμε με την εξίσου παράξενη ιδέα, ότι μαζί με τον Θεό, τον "τέλειο ενορχηστρωτή", στο πείραμα έχουμε τόσο το ρόλο της γάτας, εθελούσια και αυτοβούλως, όσο και του παρατηρητή της ζωής μας, με κάθε διάθεση να κρίνουμε θετικά και να διορθώσουμε όλες τις λάθος επιλογές μας. Ας μην ξεχνάμε ότι στα αρχαία ελληνικά η λέξη "αμαρτία"σημαίνει λάθος επιλογή και αυτό από μόνο του είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα: ότι όλα μπορούν να διορθωθούν. Με κάθε πιθανό τρόπο, σε όλες τις παράλληλες πραγματικότητες του όμορφου σύμπαντος του Θεού, με όλους τους ευλογημένους εναλλακτικούς τρόπους, αρκεί να έχουμε αξιοπρέπεια, δυνατή σκέψη, και βούληση...


Περισσότερες πληροφορίες για το όμορφο πείραμα: http://en.wikipedia.org/wiki/Schr%C3%B6dinger%27s_cat
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...